Co to znaczy werteryzm definicja.

Definicja WERTERYZM oznacza całą Europę, charakterystyczna dla kultury wczesnego romantyzmu.

Czy przydatne?

Definicja WERTERYZM

Co znaczy WERTERYZM: moda literacka i obyczajowa, która ogarnęła z początkiem XIX stulecia niemal całą Europę, charakterystyczna dla kultury wczesnego romantyzmu. Zapoczątkowała ją powieść J.W. Goethego Cierpienia młodego Wertera (Leiden des jungen Werthers, 1774, wyd. drugie zmienione 1786), która stała się jednym z głownych niemieckich utworów literackich okresu "burzy i naporu". Tytułowy bohater, zakochany w Lotcie, narzeczonej, a potem żonie jego przyjaciela Alberta, popełnia nareszcie powieści samobójstwo, widząc w tym jedyne wyjście z sytuacji. Pośrodku kilku kolejnych lat ukazały się przekłady Cierpień młodego Wertera we Francji, Anglii i Włoszech, spotykając się wszędzie z entuzjastycznym przyjęciem ze strony czytelników. Werteryzm stał się swoistą modą, widoczną między innymi w naśladowaniu stroju bohatera powieści, jego lektur, jak Pieśni Osjana (The Works of Ossian, 1760-1763) J. Macphersona, w akcentowaniu przesadnej emocjonalności, a również w akceptacji samobójstwa jako skutecznej formy ucieczki od nierozwiązywalnych problemów i dylematów etycznych, przed którymi staje człowiek. Szczególnie mocno uwidoczniało się to w rozwoju powieści sentymentalnej, a również w twórczości pisarzy wczesnego romantyzmu. Werteryzm narzucił im w szczególności motyw nieszczęśliwej miłości, nie mającej szansy spełnienia, jak także problem rozczarowania światem i życiem, które pragnie się porzucić. Werterowski typ bohatera cechowała wybujała uczuciowość, marzycielstwo, poetycka wyobraźnia, a równocześnie poczucie krępującej więzi stwarzanej poprzez społeczeństwo i panujące w nim normy i konwencje obyczajowe.
Pierwszy polski przekład Cierpień młodego Wertera, który wyszedł spod pióra K. Brodzińskiego, ukazał się dopiero w 1822 r. Powieść była ulubioną lekturą Mickiewicza, czego wyraźnym śladem jest werterowska kreacja postaci Gustawa z Dziadów części IV. Przedtem werterowski typ bohatera pojawił się w sentymentalnych jeszcze powieściach Ludwika Kropińskiego Julia i Adolf (1810, wyd.1824) i Feliksa Bernatowicza Nierozsądne śluby (1820). Głośne stały się w latach 20. samobójstwa między innymi Ludwika Spitznagla (1805-1822, uwiecznione potem w poemacie J. Słowackiego Godzina myśli) i poety T. Zaborowskiego (1799-1828). Werteryzm w poezji polskiej skończył się w zasadzie wspólnie z wybuchem stworzenia listopadowego, które postawiło przed poezją nowe problemy i zadania, odsuwając z głównego pola zainteresowania kwestie uczuciowe i egzystencjalne bohaterów. Równocześnie akceptacja poświęcenia życia dla ojczyzny jako najwyższego ideału oznaczała moralną dyskwalifikację samobójstwa, traktowanego od tego momentu jako oznaka słabości i ucieczka przed powinnością. Przełom ten odzwierciedlały również losy ówczesnych bohaterów literackich, czego odpowiednikiem może być przemiana Mickiewiczowskiego Gustawa w Konrada.
(Jacek Lyszczyna)
Zobacz także: Literatura ROMANTYCZNEGO PRZELOMU, DZIADÓW CZĘŚĆ II, IV I III

Czym jest WERTERYZM znaczenie w Motywy literatura W .