Bezpośrednio po napisaniu Ziemi obiecanej przystąpił Władysław Reymont do pisania Chłopów, która to powieść miała przynieść autorowi literacką Nagrodę Nobla. Następne części tej tetralogii o życiu wsi ukazywały się w latach 1902-1909. Na tle czterech pór roku (jesień, zima, wiosna, lato) zostaje ukazane życie łowickiej wsi. W naturalnych ramach czasowych Reymont przedstawił wszystko to, co stanowi treść życia, zarówno poszczególnych chłopów, jak i całej gromady. Codzienna robota na roli, życie rodzinne, obrzędy kościelne, kwestie publiczne, konflikty i rozrywki.
Twórczość Reymonta jest różna od wszystkiego, co charakterystyczne dla modernizmu polskiego. Poezja Młodej Polski jest złożeniem ogromnych problemów socjalnych, narodowych, filozoficznych i religijnych. Dla Władysława Reymonta nie istnieją ogromne wydarzenia i kwestie - w jego powieściach mamy do czynienia z zapisem wrażeń zmysłowych, które oddziaływują na czytelnika zmiennością, rozmaitością i ruchliwością. W razie Chłopów spisanie wrażeń nie wywołało jedynie stworzenia barwnego i jakże egzotycznego malowidła. Drobiazgowość i prawdziwość odtworzonej rzeczywistości pozwoliły na wniknięcie w wewnętrzną strukturę tego świata, całościowe opisanie i poprzez to dotarcie do jego złożonych problemów ekonomicznych, socjalnych i narodowych.
W rytm przyrody, w porządek natury zostaje wpisany rytm czasu sakralnego: od oczekiwania na narodziny Chrystusa, do smutku ukrzyżowania i radości zmartwychwstania. Rytm przyrody ukazany jest w różnorodności prac polowych i zmienności obserwowanej, opisywanej najpierw każdej z czterech części, natury.
Jednostka podlega prawom zbiorowości. Najjaskrawszym tego odpowiednikiem jest chwila, gdzie śmiertelnie pokłóceni tata i syn (Boryna i Antek) godzą się, gdy Antek spieszy na pomoc rannemu w okresie bitwy o las Maciejowi Borynie. Antagonizmy pomiędzy jednostkami muszą ulec stłumieniu bądź zlikwidowaniu wtedy, gdy cierpią na tym interesy ekipy. Drugim odpowiednikiem może być pogodzenie się Antka z wyrokiem, jaki gromada wydała i wykonała na jawnogrzesznicy Jagusi. Zdanie jednostki nie ma znaczenia, nie można się przeciwstawić gromadzie i w tym tkwi jej siła. Jagna swym postępowaniem narusza prawa moralne i etyczne zbiorowości. O ile wieś jest w stanie zaakceptować romans Tereski żołnierki z Mateuszem (ktoś musi opiekować się samotną kobietą, a i Mateusz jest kawalerem), o tyle nie może wybaczyć Jagnie związków z żonatymi mężczyznami. Spotykanie się wdowy po Borynie z klerykiem Jasiem jest elementem powodującym bezpośrednie sankcje. Zostaje tu gdyż naruszony nie tylko kodeks obyczajowy, nastąpiło zbrukanie sacrum.
Wewnątrz gromady istnieje przejrzysta hierarchia: do przywódców społeczności należą najbogatsi gospodarze (między innymi wójt i Maciej Boryna), którzy swe opinie konsultują jedynie z księdzem, organistą, a czasem z tajemniczym działaczem oświatowym - Rochem. Na najniższym szczeblu znajdują się ci, którzy nie posiadają własnej ziemi i tylko mogą służyć bogatszym gospodarzom (Kuba, Jagustynka, żebraczka odchodząca jesienią). Hanka, która pochodzi z biednej rodziny, dzięki małżeństwu z Antkiem awansuje w hierarchii wioskowej. Dlatego po wygnaniu z domu Boryny, dopiero w ostateczności (mimo zakazu męża) zwraca się o pomoc. I ta chwila jest dla niej uświadomieniem sobie zmiany własnego statusu: od gospodyni do komornicy.
Zasadniczy rdzeń powieści stanowi olbrzymi obraz społeczno obyczajowy, na który składają się drobne epizody (kopanie kartofli, nabożeństwo Niedzieli Palmowej) i rozwinięty wątek erotyczny (motyw miłości kazirodczej jest powszechny w poezji tego okresu na przykład u Przybyszewskiego), który stanowi zarzewie, zarówno konfliktu osobistego - rywalizacja ojca i syna - jak i całego zamkniętego świata wsi.
W partiach opisowych funkcjonuje język literacki, w dialogach częściej mamy do czynienia ze stylizacją gwarową. Najczęstszym środkiem dialektyzacji stylu w Chłopach jest porównanie - można nawet przypuszczać, że to dlatego środkowi stylistycznemu zostaje nadany powieści swoisty koloryt. Porównania regularnie imitują autentyczną chłopską frazeologię bądź są wiernym jej zapisem:
kiej jaka gospodyni paraduje
kartofle kiej kocie łby
ślepie ma rychtyk jak te lnowe kwiatki.
Maria Kamińska pisząca o stylizacji językowej w Chłopach zauważa, Iż mimo ogromnego materiału gwarowego powieść pisana jest językiem literackim. Kluczowe przedmioty stylizacji języka, a są nimi składnia i frazeologia, spełniają jedynie rolę dekoracyjną. Przedmioty gwary stwarzają iluzję egzotyki, a splecenie dialektyzmów z wyrafinowaną literacką polszczyzną młodopolską tworzy w naszej poezji zupełnie nową jakość. Jak stwierdza Artur Hutnikiewicz, tej "pomysłowej stylizacji dzieło Reymonta zawdzięczało w poważnym stopniu swoistą dostojność i powagę monumentalnego eposu o polskiej wsi".
Należy się zastanowić czy nadanie Chłopom nazwy eposu jest zasadne. Zauważmy, Iż postaci nabierają w nie wszystkich przypadkach cech charakterystycznych dla eposu homeryckiego. Siew dokonywany poprzez Borynę przed śmiercią to przedstawienie zagadki bytu - powtarzalności narodzin i Zgonu. Podobnego charakteru nabiera scena Zgonu Kuby, przedstawiona w kontekście toczącego się w okolicy wesela. Wesela opisanego jako żywioł, potęga ruchu, magia barw i nadzwyczajna siła obrzędu.
Opis społeczności wiejskiej w Chłopach, to przedstawienie schyłku epoki szablonowych stosunków, "dawne wiejskie bytowanie odchodzi w przeszłość", jak zauważa Julian Krzyżanowski. Po wiekach tradycyjne struktury upadają zastępowane poprzez nowe, powstające po wydarzeniach parcelacji majątków, emigracji zarobkowej do Ameryki czy będące odpowiedzią na zalew kolonizacji niemieckiej. Ten stan przeszłości odchodzącej powiodło się uchwycić Reymontowi w ogromnym ruchliwym i barwnym malowidle powieści o życiu wsi.
(Magdalena Piekara)
Zobacz także: POWIEŚCI REYMONTA
- Co znaczy CZARTORYSKI ADAM KAZIMIERZ (1734-1823):
- Porównanie wojewody ruskiego, Augusta Czartoryskiego, literat, teoretyk teatru, działacz oświaty i mecenas był jedną z głownych osobistości życia publicznego drugiej połowy XVIII w. Cieszył się powszechnym chłopi reymonta co znaczy.
- Krzyżówka CZASOPISMA:
- Dlaczego ukształtowało się w Polsce regularne czasopiśmiennictwo, dostosowane do różnorodnych potrzeb i upodobań odbiorców. Wydawano gazety ogólnoinformacyjne i ogłoszeniowe, pisma uczone i moralne i chłopi reymonta krzyżówka.
- Co to jest CYKL SONETÓW NAD GŁĘBIAMI ADAMA ASNYKA:
- Jak lepiej ukazujących się w latach 1883-1892 stanowi w dorobku Adama Asnyka ciekawy przykład połączenia idealistycznych koncepcji romantycznych ze scjentyzmem pozytywistycznym. Wykładnia poglądów chłopi reymonta co to jest.
- Słownik CZASOPISMA MŁODEJ POLSKI:
- Kiedy czasopismem poświęconym raczej problemom sztuki i literatury było warszawskie Życie (1887-1891). Prowadził je Zenon Przesmycki. Z racji na przyzwyczajenia i potrzeby odbiorców utrzymano działy chłopi reymonta słownik.
- Czym jest CYGANERIA:
- Od czego zależy pojawia się w życiu literackim romantycznej Europy, ale własną postać typową osiąga pod koniec XIX w. Cyganowanie romantyczne wynikało z chęci dobitnego zaznaczenia odrębnej pozycji twórców na nudnym chłopi reymonta czym jest.
Czym jest chłopi reymonta znaczenie w Motywy literatura C .
